Wormvirus?
Wat is het nou? Een worm of een virus?
Muuz, Guinny en Frummel
Dat zijn de namen van de kleine konijntjes. Muuz is de lichtste van de drie, bijne een egaal lichtgrijze kleur. Guinny is de grijze die toch wel wat meer kleur heeft. En Frummel is het bonte konijntje, dat ik wil houden als het een vrouwtje is. Hou de webcam nu maar in de gaten, steeds vaker zit er een klein konijntje naast het nest, rond te kijken.
The Chronicles of Narnia
A must see. I loved it. Really good movie.
Slijm
Misschien niet het meest smakelijke verhaal, maar heb je dat ook wel eens, dat je slijm in je keel hebt wat je maar niet weggeslikt krijgt? Maar wat op zo’n vervelende plek “vasthangt” dat je wel de hele tijd moet slikken? Verschrikkelijk. Ik kan er niet van slapen. Dus ben maar weer opgestaan. Op zulke momenten wens ik me dan een tandartsstoel. Nee, niet voor de stoel zelf, maar voor dat slijmzuigertje wat erbij komt. Lijkt me ideaal.
Postgrey
Sometimes you come across solutions for known problems that are simply elegant. One of the biggest problems anyone on the ‘net has trouble with, is email spam. There are lots of solutions to tackle the problem, but sometimes you come across one that’s genius in simplicity. Bart installed Postgrey on our backup MX machine. (Well, actually, it’s a Xen virtual machine that acts as our backup MX.)
Postgrey is a program that works together with the Postfix MTA we widely deploy. It takes a token from each email it recieves. The token is built as CLIENT_IP / SENDER / RECIPIENT, so quite easily obtained. If Postgrey detects a first occurance of a certain combination, it rejects the email with a 4xx error. The 4xx error tells email servers to try again later, so any normal MTA will just try again later, usually the next hour or so. Most spamming-tools however, employ a mechanism that doesn’t fully implement the SMTP protocol. They just try to get the message out to as many hosts as possible and don’t really look at the response code. So this is a nice way to easily reject spam. Although there’s still a need for spam-checkers, their load is really reduced. (If you want more information, take a look at the whitepaper about greylisting.)
Look at the graphs below. You can see that Bart made the machine backup MX on Saturday. Around midday on Monday he installed Postgrey to greylist incoming email. We don’t know how many of the messages that came through were still spam, but the load on the SpamAssassin machine at least is reduced quite a lot.
We’re only deploying it at the backup MX at the moment, because it still delays sent mail a little and a lot of spam never tries the main MX. So at least it’s some reduction. But I can imagine big sites finding a major boon in this program.
Tribal Trouble – Humorous realtime strategy game
Tribal Trouble – Humorous realtime strategy game from Oddlabs
I bought it and I’m hooked. It’s very simple, but it’s easy and quick to play. Also, it can get quite difficult at times! It’s cheap and I think it’s worth the money. If only because it’s made in Java and therefor plays on every single platform I own (and one I decline to use). Want some RTS fun? Try Tribal Trouble. They got a free demo, too!
Nog een prettige kerst (beetje laat, maar goed) en zo. Het is hier dus duidelijk druk geweest. Klein updateje over vanalles.
Fluf heeft nog drie levende kleintjes. Twee ervan zijn wat grijzig en eentje is net zo bont als Fluf zelf. Als dat een vrouwtje is, denk ik dat ik die ga houden. De webcam is een beetje verplaatst, want het nest is verplaatst. Het gedeelte waar het nest eerst was, is inmiddels afvalhoop. We denken dan ook dat er nog wat lijkjes in liggen, maar hebben nog niet de moed gehad om die daadwerkelijk te onderzoeken. Maar morgen moet dit gewoon gebeuren, dus dan ga ik het doen ook… *diepe zucht*
Verder is het druk met kerst. Zaterdagavond en gisteren ben ik bij Monique geweest, vandaag vieren we het hier (ik kan ieder moment geroepen worden). Ik heb al een nieuwe headset gehad en sokken. Ja, sokken ja. Kan ik ook niks aan doen. Wel lekker warme. Vandaag zal ik nog wel meer krijgen. Monique en ik hebben van de week al een paar keer besproken dat we volgend jaar niet meer gaan meedoen met de kadootjes. Teveel stress en maakt de kerstdagen minder leuk, in plaats van leuker. Of we het echt niet doen, zien we volgend jaar pas, maar ik denk dat ik in ieder geval voet bij stuk ga houden. Ik kijk werkelijk op tegen de kerstdagen, in plaats van dat ik er naar uitkijk. Als iedereen nou een Amazon lijstje had, dat was tenminste praktisch…
Verder is Aagje vandaag jarig! Ze wordt 2 jaar oud! Niet dat we het echt vieren, maar ik hou het wel in gedachten. Straks of morgen maar even een heel lang stuk met haar gaan wandelen. Dat vindt ze het fijnste van alles, wandelen en luisteren.
Zo, tijd voor het laatste verplichte nummer van deze kerst.
Adults With Lazy Eye Can Improve
Bah. Ben ik net te oud voor :( Misschien toch maar eens naar een opticien gaan met deze informatie. Heb al mijn hele leven een lui oog, maar mij werd dus altijd gezegd dat er niks aan te doen was. En dit onderzoek gaat naar jonge volwassenen tot 19 jaar :| Wel een goeie ontwikkeling, als het echt werkt.
Nedstat is zooi geworden
Ik had al enkele maanden een nedstat metertje op mijn site om pageviews te meten. Niet dat ik dat nu echt zo enorm interessant vind, maar is altijd leuk om eens naar te kijken. Blijkt die zooi ineens popups te geven! Zag ik uiteraard niet in mijn browser, omdat die popups simpelweg negeert. Gelukkig wees Rob me erop.
Mocht je dus de afgelopen weken een popup gehad hebben op mijn site met reclame, mijn excuses. Als ik dat eerder had geweten, had ik het eerder weggehaald. Maar het is niet eens gemeld aan hun gebruikers.
Zou dat niet illegaal zijn? Zonder medeweten van de site-eigenaar popups vertonen met reclame? Of zullen ze dat hebben afgevangen in hun algemene voorwaarden? In ieder geval, ik adviseer eenieder om geen nedstat meer te gebruiken.
Internet in de trein
Vandaag naar verschillende plekken in het zuiden van ons land geweest en geëindigd in deze trein. Ja, deze trein, de trein waar ik nu in zit. Want wonder boven wonder ben ik in de enige trein in Nederland terecht gekomen met wifi-on-board. Voorlopig nog gratis, dus meteen maar even gebruik van gemaakt.
De verbinding is overigens niet bepaald goed te noemen. Als de trein rijdt, komen er amper pakketjes door. Het is zelfs zo erg dat ik mijn mail en irc client maar uitgezet heb, omdat die teveel verkeer trekken. Poort 25 naar buiten toe lijkt ook dicht te staan (en dat is imho alleen maar een goed ding). Als we stilstaan op een station is de verbinding overigens wel weer goed, dus ieder station kan ik mijn rss feeds even bijwerken :)
Maximum snelheid heb ik nog niet bekeken, maar zoals gezegd, als we bewegen is de verbinding waardeloos. Ik hoop dat ze dat nog verbeteren. Eindelijk eens iets goed te melden over de NS!
Twee dode konijntjes
Zojuist hebben Hanneke en ik twee dode konijntjes uit Fluffy’s hok gehaald. Eén was degene die ik vanmiddag verplaatst heb en die toen nog flink aan het bewegen was. De tweede was duidelijk al langer dood. Ik vind het jammer, maar ja, dat is de natuur. Verklaart waarschijnlijk ook waarom Fluffy die konijntjes ernaast had liggen, ze zal geweten hebben dat er iets mis mee was. Ze lagen ook echt in de composthoop, het hoekje waar Fluf poept en plast (ik zei toch dat konijnen zindelijk zijn?). Ik heb even met haar geknuffeld, maar ze was duidelijk blij dat de konijntjes opgeruimd zijn. Ze lijkt een heel stuk rustiger.
Uiteraard weer even intensief naar de hoop die in beeld is op de webcam gekeken en die ging ineens een centimeter omhoog. Dus ik weet niet hoeveel het er zijn, maar er zit in ieder geval nog iets onder dat leeft en beweegt. Durf nog steeds niet het nest open te maken, dus we zullen moeten wachten tot volgende week.
Harry kwam nog met een correctie, na 9 dagen komen ze pas uit het hol. Dat zou dus tweede kerstdag zijn. Laten we het hopen. De spanning is zo ongeveer te snijden en ik sta stijf van de zenuwen, bang dat er nog meer dood zijn :(
Kleintje verplaatst
Ok, zojuist heb ik samen met Hanneke een kleintje verplaatst van Fluf. Die lag naakt voor de buitenlucht naast het etensbakje van Fluf en we waren bang dat die daar onderkoeld zou raken. Heel zenuwachtig heb ik Fluf dus enkele minuten opgepakt en geaaid, zodat mijn handen haar geur zouden hebben. Daarna hebben we Fluf even buiten de kooi gezet en heb ik heel voorzichtig het kleintje verplaatst. Ik heb geprobeerd om het beestje niet aan te raken, maar eerder de stro en het hooi war het op lag op te pakken en bij het tweede nestje te leggen.
Inmiddels is het alweer een half uur later en Fluf heeft het beestje nog niet uit het nest gegooid. So far so good.
Dode kippen in het kippenhok
Hanneke komt binnen. Ze was juist even de honden en de kippen verzorgen.
“Twee dooie kippen.”
Ik tik mijn zin even af, voordat ik haar aankijk.
“Ik durf ze niet te pakken. Vraag ik straks wel aan je vader.”
“Ik doe het wel.”
Ze kijkt me met een vragende blik aan. “Durf jij dat?”
Ik sta op en zeg dat ik beter even andere schoenen aan kan doen, aangezien het nogal een zooi is achter in de tuin met dit natte weer. Hanneke wijst me erop dat ik beter mijn laarzen aan kan doen en die pak ik dan ook uit de garage. Terwijl ik ze aandoe vraag ik, “Hebben we geen plastic handschoenen of iets dergelijks?”
“Je kunt ze met deze vuilniszak pakken.”
Ik pak de vuilniszak van haar over en doe mijn jas dicht. Omdat we niet weten of het dier wat ze dood gemaakt heeft daar nog is, haal ik voor de zekerheid Aagje uit haar kennel. De bunzing of marter die er zit zal me waarschijnlijk niks doen, die beesten zijn banger voor mij dan ik voor hun, maar het geeft me een beter gevoel als ik Aag bij me heb.
Aagje is uiteraard blij en begroet me uitbundig. Ze rent wat op en neer en rent dan langs me heen naar het weitje waar de kippen zitten. Hanneke heeft het licht nog aangelaten. Ik heb een klein staaf-zaklampje van haar meegekregen, omdat het hok van deze kippen helemaal achterin staat, waar het licht van de lamp niet meer komt.
Als ik het hek naar het kippengedeelte open maak, blijft Aagje uit gewoonte buiten staan. De kippenren is verboden terrein voor haar en dat weet ze. Maar vanavond niet. Dus ik roep haar bij me en ze rent uitbundig door het poortje en gaat overal snuffelen. Samen lopen we naar achter, waar het houten kippenhok staat. Zonder het staafje aan te doen, zie ik een kip inderdaad al met kop en hals uit het deurtje naar buiten hangen, duidelijk dood. De nek heeft een hele kale plek, waar de marter waarschijnlijk zijn tanden gezet heeft om de kip uit te zuigen. (Dat wist ik gelukkig op dat moment niet, vertelde Hanneke me pas achteraf.)
Aag wil de dode kip pakken, maar ik hoef maar één keer te roepen om haar aandacht ervan af te leiden. De kippen zijn verder ook niet meer interessant voor haar. Ze rent terug naar het begin van de ren en gaat daar wat snuffelen. Ik slik een keer. De dode kip hangt macaber uit dat hok. Ik ben blij dat ik zijn oogjes niet kan zien in het donker. Ik pak de plastic zak met twee handen vast en beweeg hem langzaam naar de kip.
Terwijl ik dichterbij ga met de zak, bereid ik me vast voor op het oppakken van de dode kip. Is toch wat anders dan kipfilet. Die kuikentjes waren afgelopen zomer nog behoorlijk licht, maar zo’n grote kip, die weegt toch al snel een kilootje, denk ik. Misschien wel twee, het zijn immers grote Barnevelders. Ik denk aan het gewicht van de dode kip in de plastic zak tussen mijn vingers. De kip zal waarschijnlijk wel met wat veren onder het hout vastzitten, waardoor ik hem los moet trekken. Ik voel een koude rilling over mijn rug gaan.
Enkele centimeters van de dode kip verwijderd, stop ik. Ik slik een keer en ga dichterbij. Als ik een heel klein beetje druk op de plastic zak voel, trek ik heel snel mijn handen terug en duw de ineens opgekomen gal in mijn mond weer naar beneden. Ik onderdruk de braakneigingen en besluit dat ik niet moedig genoeg ben om in het donker een dode kip met een plastic zak op te pakken. Niet alleen de dode kip is eng, de hele omgeving en sfeer eromheen. Ik word er kriegel van. Voor een eventueel beest ben ik niet bang, als die er nog gezeten had, was Aag wel gaan blaffen. De dode kip is alles wat nog eng is.
Met de zaklamp verlicht ik de binnenkant van het hok. Achter in het hok zie ik nog een hoop veren liggen. De poten steken naar achteren uit, dus dit is geen levende kip meer. Ik zie nog twee kippen die me aankijken, levend en wel.
Ik zet Aagje weer in haar kennel en loop naar binnen. Hanneke ziet de lege zak in mijn handen, waarop ik zeg, “Ik ben toch niet zo moedig als ik had gedacht.”
Even overleggen we wat we met de kippen kunnen doen en Hanneke vindt dat we ze dan maar bij de andere kippen in het grote hok moeten zetten. Als we allebei de dode kippen niet durven te ruimen, is het tijd om de levenden te redden.
Samen lopen we naar achteren, ik laat Aagje weer los en met ons meelopen. Hanneke is inmiddels een grote zaklamp gaan halen bij Harry en samen kijken we nog een keer in het hok. Inderdaad, nog een dode kip achterin, maar wel drie levende nog. Onder andere Klaartje, de lievelingskip van mijn vader en Hanneke, een hele tamme hen. Daar is Hanneke zichtbaar opgelucht over. Als Klaartje Hanneke hoort roepen, komt ze eigenlijk direct naar buiten. Ze laat zich makkelijk oppakken door Hanneke, terwijl ik Aagje vasthoud, die een levende kip toch nog steeds wel erg interessant vindt. Hanneke brengt Klaartje naar het grote hok, terwijl ik met Aagje in het donker blijf zitten.
Aagje is duidelijk opgewonden en ik ben voornamelijk bezig met haar in bedwang houden, als Hanneke de volgende kip eruit probeert te lokken. Dat lukt niet zo goed en Hanneke besluit om de kip, een haan, eruit te pakken. Met haar armen langs de dode kip die met zijn kop door de opening hangt, dus. Ik pak de zaklamp weer van haar over, zodat ze beide handen vrij heeft om de haan te pakken. We zitten beide gehurkt voor de ingang van het hok, terwijl ik een hand in Aag’s nek heb, om haar tegen te houden.
Maar ik had haar niet stevig genoeg vast. Terwijl Hanneke met veel moeite de haan uit het kippenhok haalt, besluit Aagje dat de spartelende kip ongetwijfeld een prooi is waar Hanneke en ik samen op jagen en ze draagt haar steentje bij door de haan stevig vast te pakken. Met haar tanden, uiteraard. De schrik sloeg me om het hart. Hanneke was nog helder van geest om “los” te roepen, maar daar dacht ik niet eens meer aan. Met mijn handen wrikte ik de bek van Aagje open en gaf haar heel flink op haar kop. Drie neusbeten (nee, ik bijt haar niet, dat doe ik met mijn handen) en plat op de grond gedrukt. Zo ongeveer de zwaarste straf die ik Aagje kan geven op zo’n moment. Hanneke jaagt ondertussen op de haan en merkt op dat die mank loopt.
Als Hanneke de haan vast heeft, zet ik Aagje weer terug in haar hok. Aangezien ik geen riem bij me had, kon dat niet eerder, want zodra ik op stond, zou Aagje opgesprongen zijn om Hanneke te helpen met het jagen. En dat wilden we niet, uiteraard. Hanneke zet ondertussen de haan in een krat, speciaal bedoeld om kippen te vervoeren.
In de garage bekijken we de haan en hij lijkt er met enkele kleerscheuren vanaf gekomen te zijn. Hanneke voelt aan zijn botjes en denkt niet dat hij iets gebroken heeft. Dus misschien een kleine kneuzing of verstuiking. We besluiten de haan maar te laten zitten in de garage, in de krat, zodat hij een nachtje tot rust kan komen.
Ik loop nog even naar achteren, om het licht in de wei uit te maken en merk dat Aagje heel gedrukt in haar kennel loopt en zelfs naar achteren gaat, als ze mij ziet aankomen. Wat er ook gebeurt, ze mag geen negatieve gevoelens krijgen bij mij, altijd positief afsluiten, dus ik ga even haar kennel in. Door mijn knieën om even met haar te knuffelen, terwijl ik met een zachte stem zeg dat het goed is en met Hanneke bespreek hoe ik haar gestraft heb. Hanneke dacht dat ik haar best wel wat harder had mogen straffen, waarop ik antwoordde dat ze er volgens mij nu al enorm van geschrokken was.
“Misschien is het wel genoeg geweest en heeft ze nu totaal geen interesse meer in de kippen,” stelt Hanneke. Ik kan het alleen maar hopen.
Ik loop naar achteren om het licht in de wei uit te maken en ga weer terug naar binnen. Nog kort even met Hanneke gesproken over het feit dat Aag niet los liet, ondanks dat Hanneke toch redelijk hard riep. Maar ik zei het niet en dan is er toch eigenlijk geen pijl op te trekken wat ze wel doet of niet. Dus achteraf vraag ik me steeds maar weer af, zou Aagje losgelaten hebben als ik op ferme toon “Los!” geroepen had?
Ik hoop dat het haantje niet teveel geschrokken is.
Kerstavond wordt het leuk…
Meteen weer een kleine update. Volgens de buurman zullen ze met 1 week uit het nest kruipen. Dat betekent dus ongeveer kerstavond. Dan zit ik bij Monique thuis, aan het kerstdiner… (Nee, geen konijn.) Spannend :)
Zorgen
Vandaag ben ik uiteraard gewoon aan het werk. Beneden, zelfs, dus Fluf zit alleen. Nou ja, praktisch alleen. Uiteraard heb ik de webcam in mijn browser aanstaan, zodat ik alles kan bijhouden wat er gebeurd. Als het een beetje meezit kan ik woensdag een webcam van Interlink lenen, zodat ik het andere gedeelte van de kooi ook in de gaten kan houden. Misschien nog eens kijken naar nog een webcam, zodat ik een wat meer totaal beeld kan krijgen van de kooi… En eens kijken of ik iemand ken met een infrarood webcam… Okay, nu draaf ik misschien een beetje door.
Maak me toch wel een beetje zorgen. Gisteren heb ik de hele dag door beweging gezien, maar vandaag heb ik nog niks gezien. Beestjes liggen natuurlijk gewoon te slapen, natuur gaat zijn gang en dat soort dingen. Maar ik maak me toch wel zorgen… Zal wel goed zijn… Komt wel goed… Toch?
Twee ernaast…
Toen ik een uurtje geleden naar Fluf ging kijken, zag ik dat er twee kleintjes naast het nest lagen. En niet zo’n beetje ook, zo ongeveer helemaal aan het andere eind van de kooi. Dus ik begon me flink zorgen te maken. Ze bewogen nog en piepten als Fluf erop ging staan. Niet dat ze echt zo lomp is, maar zo nu en dan is ze te druk bezig met haar kooi herordenen om fatsoenlijk op te letten. Moederhonden doen dat ook wel eens.
Gelukkig heb ik een goede buurman, Harry, die konijnen fokt. Meteen naar hem dus om het voor te leggen. Hanneke had me dus verteld dat ik de kleintjes niet mag aanraken, maar Harry bracht dat alweer wat genuanceerder. Volgens hem kon ik de kleintjes rustig terug plaatsen, mits ik van te voren maar even Fluf flink aaide, zodat haar geur aan mijn vingers zat. Maar hij vertelde me ook dat sommige konijnen twee nestjes maken, als ze veel jongen hebben. Hij had nu een een nestje met zeker 15 kleintjes en daar had de moeder ook twee nestjes voor gemaakt. Dan werden ze niet naar beneden gedrukt als ze dronken bij de moeder. Moet de moeder natuurlijk wel twee keer melk geven.
Maar ik ben alweer een beetje gerustgesteld. Nog niet verplaatst, maar meer hooi en stro in de kooi gedaan. Fluf begon meteen met het toedekken van haar kroost. Dus ik hoef denk ik niet bang te zijn dat het een slechte moeder is. Hoe ze eruit komen is me echter een raadsel. Zoals je kunt zien op de webcam, heeft Fluf de berg hooi en stro alleen maar hoger gemaakt…
Fluf heeft dus jongen
Ok… zo… poeh… hèhè, even rust. Voor de mensen die mijn teksten niet willen lezen, maar live verslag van Fluf willen hebben: “Live” webcam (als je browser het ondersteunt)
Ongeveer een uur geleden, wilde ik naar beneden gaan om even wat te drinken te pakken en misschien wel nog wat te eten. Uit gewoonte deed ik het poortje bij Fluf dicht. Het was me al eerder opgevallen dat ze maar in haar kooi bleef zitten, maar ik heb daar verder niet bij nagedacht. Ik bekeek haar kooi even (ze had alles op 1 hoop gegooid, echt net konijn is het niet, bedacht ik me nog) en toen zag ik het…
Rechts-voor, in het hoekje bij haar water en slijpsteen, waar ik normaal gesproken haar eten neerzet, zag ik wat bewegen! Meteen naar beneden gerend om de rest te waarschuwen en natuurlijk allemaal even kijken.
Niet dat er echt wat te zien is, want de beestjes zitten onder het hooi en Hanneke heeft me op het hart gedrukt om ze vooral niet aan te raken, want dan bijt Fluf ze kapot. Dat willen we niet hebben, natuurlijk, dus ik blijf er netjes vanaf. Maar ze bewegen wel al flink en zojuist zag ik zelfs van 1 al het kopje. Ik heb geen idee hoeveel het er zijn, maar dat zien we vanzelf wel.
Uurtje bezig geweest om de webcam werkend te krijgen onder Ubuntu (schijnt een speciaal model te zijn, heb handmatig de drivers moeten patchen en recompilen, maar goed, dat is een ander verhaal) en inmiddels upload ik dus iedere 5 seconden een nieuwe foto naar onze server. Momenteel is er nog niks te zien, behalve wat haar van Fluf en zo nu en dan Fluf zelf. Ik ben alle foto’s aan het opslaan en zal uiteindelijk van iedere dag een filmpje maken. Dus dan zie je alles wat sneller achter elkaar ;-) Voorlopig nog even alleen de webcam.
Iemand interesse in een konijntje? (Geen idee overigens hoe lang het duurt voordat ik ze weg kan doen…)
Fluf heeft kleintjes!!
Dadelijk het hele verhaal… Ben er net pas achter…
Comments Off
vTiger CRM Review
Finally, I had some time to review the next in line for my overview of Open Source CRM programs.
Technical Overview
- Webbased
- PHP + MySQL (no other database support)
- Can be installed as a complete package (including Apache and MySQL and stuff) or just the source.
- Derivative of SugarCRM
License
Lots of licenses. Check out their FAQ for a complete overview. Most parts are under Open Source-ish licenses. MPL, I guess.
Interface
Not too bad, really, after I switched off some of the clutter. Sometimes I’m getting horizontal scrollbars though and that’s a real no-no. Still, they seem to try getting as much information as possible in one page and making it look like a desktop-app. People shouldn’t do that. A web-interface is powerful enough by itself, if used correctly.
The interface seems inconsistent, though. When I switch off certain items, I’m seeing the tabs at the top dissappear (after relogin), but the links at the bottom are still there.
It all feels kind of amateurish. Which isn’t bad, really, but not really what I’m looking for. Their email-interface downright sucks. It’s really not a bad product, though. Maybe viable in a few years.
Workflow
The workflow is okay, too. Not restrictive in any way. Didn’t really look into this, though. Didn’t feel like it :)
Functionalitity
I guess most of the functionality I need is in it. More than I need, really, but I can turn that off. And since it’s PHP, I can easily extend it with modules of my own, to provide a link with Asterisk and Trac and IssueTrackerProduct. The code doesn’t really feel clean, though. I had to change some things in the webinterface and other things in the code. Now, I don’t mind editing config files, but please, be a bit consistent!
Conclusion
Not bad. Lot’s of potential, I guess. But it needs some polish. And some real programmers. It feels much like it’s written by a bunch of amateurs that quickly want to write something that works for them. It isn’t fit for businesses yet, I’d say. But it might be in a few years.
