Grafische artiesten
Op zich zijn er best veel leuke Open Source games die echt wel de moeite waard zijn om te spelen. (Waren het niet genoeg links?) Zelf werk ik zo nu en dan een beetje aan Widelands. En eigenlijk werkt het allemaal best stoer, maar het ziet er gewoon niet uit. Tuurlijk, het spelplezier haal je er wel uit, mits je langs de soms erg lelijke graphics kunt kijken. Sommige spellen zien erg best stoer uit, maar niks wat het haalt bij de commerciële, moderne, grafisch-centrische spellen die je in de bladen besproken ziet.
Dan zie je ook dat je veel van het plezier van het spelen haalt uit het feit dat het er gewoon goed uitziet. Als een spel er niet goed genoeg uitziet, heb je er al minder zin in. Spelplezier en uiterlijk zijn (voor mij in ieder geval) heel nauw verbonden. Maar alhoewel de Open Source wereld genoeg programmeurs bevat (goeie en slechte), zijn er maar heel weinig grafische artiesten aktief in Open Source. En waarom zouden ze? Ik heb het idee dat er een groot tekort is aan mensen die grafisch iets goeds en moois kunnen opleveren. Dus als je zoiets kan, kom je denk ik makkelijk aan werk. Maar er zijn zoveel mensen die hun werk beschikbaar stellen as-is, als achtergrond voor je desktop of gewoon omdat het stoer is, dat ik me echt afvraag waarom die mensen niet willen meewerken aan een Open Source game. Is dat geen leuk werk? Vinden artistieke mensen samenwerken minder leuk? Ik weet het niet. Maar het is wel interessant om te zien dat een heel goed concept en zelfs mooie code, geen garantie is voor het slagen en populair worden van een spel. Het moet er als eerste goed uitzien.
Proeflezers gezocht
De vakantie van Monique en mij was heerlijk. We hebben een hele week niks gedaan. Uiteraard een paar keer met het hondje wezen wandelen (samen of alleen) en inkopen gedaan in de dorps-Spar, maar verder hebben we in het huisje zitten lezen of praten of tv kijken of film kijken (ik had wat films meegenomen). Mijn boeken, Katherine Kerr‘s The Black Raven en The Fire Dragon. Helaas heb ik The Gold Falcon, 10e en laatste boek uit deze serie, nog niet in mijn bezit en het waren ook de enige twee boeken die ik meegenomen had. Dus ik ben weer eens gaan schrijven.
Uiteindelijk zal ik het verhaal denk ik gewoon hier op mijn blog zetten. Maar ik zou het wel prettig vinden als er mensen zijn die het verhaal eerst willen lezen en me van allerlei commentaar willen voorzien. Niet alleen spelfouten en grammaticafouten, maar ook zinnen die niet lekker lopen en verhaalwendingen die onlogisch zijn. Bij voorkeur dus mensen die wel eens regelmatig Fantasy lezen. Interesse? Laat even een berichtje achter en ik stuur je het eerste hoofdstuk. Het wordt een kort verhaal, misschien net 30 A4tjes lang, maar ik heb nog geen idee of ik dat al ga halen. Ik heb er ook nog geen naam voor, maar wel al een werktitel: “Vuur”.
Het is een hele tijd geleden dat ik voor het laatst geprobeerd heb om weer echt iets te schrijven, dus ik kan niet beloven dat het de moeite waard zal zijn. Maar ik zal je moeite in ieder geval waarderen.
Vakantie!
Eindelijk is het dan zo ver. Nog een paar uurtjes slapen en dan vertrekken we naar ons huisje in Gees om lekker een week lang niks te doen. De afgelopen dagen was een beetje stressen in de hoop dat ik alles nog op tijd af zou krijgen (wat overigens niet is gelukt), gisteren tot laat gewerkt, vandaag vroeg begonnen en tot laat gewerkt en nog steeds twee steekjes laten vallen. Het ene ding voor een bestaande klant was niet helemaal mijn schuld, er waren andere zaken bij hun die mijn aandacht vereisten en die prioriteit hadden. Bovendien had ik van te voren niet gedacht dat het programma wat ik zou gaan ontwikkelen zo ingewikkeld was. Nou ja, het principe is niet ingewikkeld, maar het moet aansluiten op een ander programma en dat programma is nogal complex.
Het andere is een belofte over een desktopmachine van een kennis. Mag ik ook “uurtjes voor rekenen” (verschrikkelijk klinkt dat, maar goed), maar ik had gehoopt dat ik hem vandaag een vervanging kon aanbieden. Helaas, zijn netwerk ging afgelopen dinsdag naar de haaien en zonder dat netwerk kon hij niet werken. Dus afgelopen dinsdag daar 6 uur mee bezig geweest om het weer een beetje werkend te krijgen. Kwam een stukje hardware tekort en dat is vandaag afgeleverd, waardoor ik het goed hebben kunnen maken.
Een goeie vriendin komt binnenkort ook weer terug naar Nederland, waardoor ik ook daar weer een dagje vrij moet houden. We hebben naar alle waarschijnlijkheid een nieuwe, leuke, uitdagende opdracht erbij, waar ik erg veel zin in heb. Bart is aan het overwegen of hij zijn laatste project in een uitgebreidere versie durft aan te pakken. Kortom, allemaal spannende dingen voor als ik weer terug ben.
Maar voor nu, vakantie!
Het nut van Open Standaarden
Zojuist las ik dat blinde leerlingen geen gebruik kunnen maken van beschikbaar digitaal lesmateriaal, met name omdat de ontwikkelaars ervan geen rekening houden met de “klein doelgroep blinde leerlingen”. En dat terwijl het zo eenvoudig zou kunnen door simpelweg gebruik te maken van Open Standaarden! Deze standaarden zijn ontworpen om juist voor alle partijen, ook minderheden, goed toegankelijk te zijn. Dat is ook de reden waarom je een melding bovenaan deze pagina krijgt als je Internet Explorer gebruikt: IE houdt zich niet aan de standaarden en ik weiger mijn pagina’s aan te passen aan de Gesloten Standaarden zoals IE ze gebruikt.
Dat geldt niet alleen voor mijn (onbelangrijke) blog, maar ook voor de pagina’s van onze klanten. Ze voldoen allemaal (grotendeels) aan de vastgelegde standaarden. En als ze afwijken, is dat nooit op een dusdanige manier dat iemand die bijvoorbeeld blind is, ze niet meer kan lezen. Dat is principe. Dat is het nut van Open Standaarden. Eén van de redenen waarom het nut heeft.
Tom Waits
Lang niet altijd vind ik zijn muziek leuk of heb ik er zin in. Maar om de één of andere reden krijg ik er momenteel kippenvel van. Prettig gevoel.
Security guru predicted consequences of 9-11
I’m probably not the first to post this on the Internet, but here goes anyway.
From Bruce Schneier‘s Applied Cryptography, which was written in 1996:
“Imagine a major terrorist attack in New York; what sorts of limits on the police would be thrown aside in the aftermath?
Nieuwe layout
Ik vond mijn eigen gemaakte theme maar erg lelijk. Dus toen ik mijn vorige post gemaakt had, ben ik voor de grap eens gaan kijken op http://themes.wordpress.net/ en daar vond ik deze theme. Ik was op slag verliefd. Ik hoop dat jullie het ook wat vinden.
Positief naar bed
Eigenlijk zou ik een hele hoop frustraties van me af moeten bloggen, nu. Dat Aagje het slecht deed op de eerste demo-team les sinds maanden vanochtend, dat ik mijn werkkamer aan het leeghalen ben zodat mijn bed er kan staan en ik mijn aparte slaapkamer dus kwijtraak, dat ik de konijnen dus ook van mijn kamer weg moet doen en dat ik heel erg bang ben dat Muuz daardoor nooit meer tam zal worden, aangezien die nu net pas echt een beetje affectie richting mij aan het vertonen is, etc. Maar dat doe ik niet.
Van 21 juli tot 28 juli gaan we met z’n drietjes weer naar Gees, Monique, Aagje en ik. We gaan met mijn 14 jaar oude Corsaatje, dus dat zou nog best wel eens een heel avontuur kunnen worden. De kleine bungalows waren niet meer vrij, dus we hebben een groter model moeten pakken. Maar goed, dat is natuurlijk ook onze eigen schuld, aangezien we vandaag pas gereserveerd hebben. Dan hebben we drie slaapkamers tot onze beschikking. Beetje overkill, maar goed. Ik heb er zin in en ik heb er behoefte aan. Hard gewerkt, de afgelopen maanden (en niet eens zo hard als Bart!).
Dus met een positief gevoel naar bed en slapen. Anders lig ik toch alleen maar te piekeren.
Frustraties
Zojuist een minder leuk gesprek gehad met Monique, waarin we ons allebei zorgen maken over de toekomst. Niet zozeer de toekomst tussen ons beiden, maar meer hoe lang het nog gaat duren voordat we samen een fatsoenlijk bedrag verdienen om een huis van te kunnen kopen. Wonen bij je ouders is niks mis mee (er wordt voor je gekookt, gewassen, etc.), maar als je eenmaal de 25 gepaseerd bent voel je je toch best wel een loser als je nog steeds geen woonruimte voor jezelf hebt. Ik tenminste wel.
Nu weet ik wel dat dat gewoon het nadeel is van een eigen bedrijf, dat het tijd kost om alles op te bouwen en dan met name een fatsoenlijke klantenkring. En ik ben er ook heilig van overtuigd dat áls we eenmaal dat punt voorbij zijn, ik veel gelukkiger ben dan de meeste andere mensen die puur bezig zijn met een baas tevreden stellen[1]. Wij doen wat we willen, we kiezen de klanten die we willen, we kiezen de opdrachten die we willen, we zijn bezig met zaken die we altijd interessant vinden. Niet enkel de klant tevreden houden (want onze klanten zijn onze bazen, in principe), maar One Step Beyond gaan, de kick van de tevreden klant die meer krijgt dan hij had verwacht.
Maar het duurt zo lang en het gaat allemaal zo traag[2] en ik wil zo ontzettend graag met Monique gaan samenwonen. Eind juli gaan we een weekje weg, weer naar Gees, waarschijnlijk. Als ik daarvan terug ben zal ik alleen nog maar meer willen samenwonen. Met name ook omdat ik binnenkort mijn werkkamer en slaapkamer moet samenvoegen tot één kamer, omdat Detlef hier vast komt wonen, is een flinke domper voor me. Ik vind het hartstikke leuk dat hij hier komt wonen, maar ik vind het erg vervelend dat ik mijn werkkamer daarvoor moet opgeven. Niks aan te doen. Maar wel weer een puntje op het lijstje extra waarom ik zo snel mogelijk wil samenwonen.
En nee, huren is voor ons geen optie. Dat vinden we zonde van het geld. Als je een huis koopt ben je aan het investeren, als je huur betaalt ben je dat geld gewoon kwijt. Al ben ik de laatste tijd wel steeds vaker aan het overwegen of we misschien niet toch maar moeten gaan huren. In ieder geval totdat we “dat punt” bereikt hebben.
En heel soms… heel af-en-toe… als niemand anders het kan zien en ik het niet uit hoef te leggen, momenten waar ik me achteraf schuldig over voel, maar toch heb ik nu soms van die momenten dat ik er een heel klein beetje spijt van heb dat ik zo nodig eigen baas wilde zijn. Als ik gewoon ergens in dienst was, zouden Monique en ik allang samenwonen. Met Aagje erbij. Frustraties…
—-
[1] Uiteraard wat kort door de bocht, maar eigen baas zijn is natuurlijk veel motiverender dan voor een ander werken. Voor een ander werken geeft je daarentegen wel meer zekerheid.
[2] Het lijkt traag te gaan… Ons portfolio is sinds januari meer dan verdubbeld…
Wardriving on rails
KisMAC during my trainride from Sittard to Eindhoven, some statistics (I started KisMAC around Roermond):
Number of Access Points: 199
No encryption: 63 (31,7%)
WEP encryption: 94 (47,2%)
WPA encryption: 42 (21,1%)
Some interesting names:
- Lastnames and first names are very common (“margreet”, “Tegelaers”, etc.)
- Manufacturers names (lots of Linksys and Sitecom)
- Descriptions of wireless (“Wireless netwerk”, “zonderdraad”, “zonderUTP”, etc.)
- Wishes or actual eventnames (I don’t know enough about soccer, “psvkampioen2005″)
