Youp van 't Hek in jarretels

Het grootste probleem met mijn huidige situatie is wel het feit dat ik mijn lief zo weinig voor mij alleen heb. Nergens hebben we echt privacy, we zijn of bij haar ouder, of bij mijn vader en zijn vriendin. Dus dan verzinnen we manieren om toch gezellig samen die kleine dingetjes te doen. Een beetje standaard voor ons op de vrijdagavond is het samen eten. Shoarma meestal, maar ook wel eens McDonalds. Ja ja, niet gezond, maar wel lekker. En dat is toch ook belangrijk als je samen bent.

Vandaag kreeg ik om kwart over zes een smsje, Monique zou om zeven uur thuis zijn en ze had flink honger. Ik sms haar terug dat ik wel alvast de shoarma ga halen en rond zeven uur bij haar zal zijn. Voor de eerste keer in de afgelopen drie jaar ga ik in mijn eentje naar de shoarma keet in Brunssum. Goeie shoarma, maar de mensen zijn niet bepaald vriendelijk. Met name het feit dat ze in het Arabisch met elkaar lopen te praten zorgt ervoor dat ik me daar altijd een inbreker voel. Alsof ze naar het Arabisch overgaan om mij vooral maar niet in het gesprek te betrekken.

Vijf over zeven ben ik bij Monique, de shoarma laat ik in de auto staan. Gezellig samen eten gaat namelijk niet in de keuken van je ouders, dan kun je het net niet over die dingen hebben waar je het eigenlijk over wilt hebben. Dus stapt Monique de auto in en gaan we een stukje rijden, naar het vliegveld in Duitsland. Monique heeft snel nog twee vorken gepakt, zodat we de shoarma niet met onze vingers hoeven te eten, maar verder is het allemaal back-to-basics. Vorige week hebben we McDonalds gedaan, toen konden we nog buiten staan, maar in de regen van vanavond was dat niet mogelijk. De shoarma was lekker en zo met ons samen hebben we het altijd gezellig. Zeker met de langsrijdende auto's en de lichtjes van het vliegveld op de achtergrond.

De rest van de avond hebben we samen op de bank doorgebracht, aangezien mijn vader en zijn vriendin naar de verjaardag van een vriend waren. Beetje zappen, veel kletsen, beetje knuffelen. Rond half elf stapten we in de auto, Monique was moe en wilde nog even spelen.

Praten doen we continu. Over vanalles en nog wat. Veel over haar werk, mijn frustratie over het moeilijk klanten vinden, ons spelletje. En de mensen die ons spelletje met ons mee spelen.

"Iris is een gothic meisje," zegt Monique, nadat we het over kleding hebben gehad.

"Nou, ze ontkent het anders in alle toonaarden," antwoord ik.

"Maar ze draagt wel zwarte jurken, dus is ze gothic," grapt Monique. Het gesprek gaat even over kleding.

"Zou jou anders ook nog mooi staan, hoor, zo'n mooie gothic jurk."

Monique is in een grappige bui. De hele avond al. "Is dat weer één van je fantasietjes?"

"Nee schat, dat vind ik niet sexy, dat vind ik alleen maar mooi."

Het gesprek gaat op grappige toon verder over sexy kleding. Kledingonderdelen komen ter sprake.

"Een rokje... en jarretels? Dat vind jij wel sexy!"

"Nee schat, een rokje is sexy, maar jarretels echt niet."

"Zou bij jou ook raar uitzien," zegt ze serieus. Even kijk ik haar niet begrijpend aan, waarna ik snel mijn blik weer op het wegdek laat terugkomen.

"Dan zou je uitzien als, uhm, hoe heet hij ook alweer..." gaat ze verder. "Als Youp van 't Hek!"

...

"Nee schat, dat zijn BRETELS."

Ik heb de auto aan de kant moeten zetten om bij te komen van het lachen.

Comments

Comments powered by Disqus